का...??? आत्या का...???

-

 लिला आत्याच्या स्मृतीस स्मरून...


का आत्या का अशी अचानक सोडून गेलीस...

का आत्या का असे तुझ्याबद्दल आदरांजली 

बद्दल बोलायला लावलंस...

तुझ्या सारख्या लुसलुशीत मऊ चपातीच गुपितच ठेवून गेलीस...

का आत्या का आपल्या स्कॉलरशिप च्या अँप च 

बोलणं अर्धवट टाकून गेलीस...

तुझ्या मोत्यासारख्या अक्षराचं रहस्य न सांगताच गेलीस...

का आत्या का शाळेतील मुलांच्या गमतीजमती

पूर्ण न सांगताच गेलीस...

तुझ्या लाडक्या सियाला न भेटताच गेलीस...

टीचर आई म्हणणाऱ्या लहानांना(संचिता, केया, नव्या, 

बिट्टू, परी, गोलू, सक्षम, नील, गोट्या, चिकू, सानू ) 

बाय न म्हणताच गेलीस...

समीरदादाच्या शिट्टी ला प्रतिसाद न देताच गेलीस...

बघ ग किती सैरभैर झालाय तुझा संगड्या,

त्याला अस पोरकं करून गेलीस...

का आत्या का तुझी संसारवेल पुन्हा फुलावी म्हणून सर्वात 

आधी एकाकी  झगडणाऱ्या, पोरीकडं लक्ष दे असं 

तुझ्या बाईला सतत बजावणाऱ्या तुझ्या दादाकडे 

का पाठ फिरवून गेलीस...

का आत्या का सहनशीलतेची परिसीमा केलीस...

का आत्या का काही वर्षे यातनेची आव्हाने सहन करत 

असताना काही दारे तुझ्यासाठी बंद होती आता सुखाची 

चाहूल लागताच का त्यांचा जत्थाच गोळा केलास...

का आत्या का आयुष्यभर नैतिकतेने चाललेली तू 

सहजासहजी अनैतिकतेला माफ केलंस, 

अन् शीलहीनतेला आसरा दिलास...

का आत्या का आतल्या आत मूक रडत राहिलीस...

इतकं दुःख सहन का करत राहिलीस...

का आत्या का तुझ्या प्रेमळ भावांना हाक नाही दिलीस...

का सतत देतच राहिलीस का सतत 

दुसऱ्यांच्या विचार करत राहिलीस...

का आत्या का शेवटी सुद्धा चेहरा न दाखवताच गेलीस...

का आत्या का...???

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

आजी

-
आम्ही आजीला आई म्हणत असू... ती गेल्यानंतर तिच्याविषयी... तिच्याबद्दल लिहिताना, मन भरून येत... डोळ्यातून झरून येत... आई तू आठवते मला सतत गोतावळ्यात रमणारी, आई तू आठवते मला कोणालाही जेवल्याशिवाय घर सोडू न देणारी, आई तू आठवते मला सिनेमा-नाटकाची कथा सांगणारी, आई तू आठवते मला मांडी वर डोकं ठेवल्यावर आमचीच नाव असलेली गाणी गाणारी, आई तू आठवते मला जिवलगांच्या जाण्यानंतरसुद्धा धारदार चालणारी, आई तू आठवते मला मुंबई सारख्या शहरात लहानपण जाऊनसुद्धा गावच्या मातीशी एकरूप होणारी, आई तू आठवते मला जुनाट साड्यांतून गोधडी साकारणारी, आई तू आठवते मला चुलीत आग फुकणारी, आई तू आठवते मला हातावर शेंगुळी साकारणारी, आई तू आठवते मला सुरकुतल्या हातांनी गाल कुरवळणारी, आई तू आठवते मला थरथरत्या ओठांनी कपाळावर मुका घेणारी, आई तू आठवते मला पप्पानी library मधून आणलेली पुस्तके जपाटलेल्या गत वाचणारी, आई तू आठवते मला वाचलेल्या गोष्टी तुझ्या अनोख्या शैलीत सांगून आम्हाला मंत्रमुग्ध करणारी, आई तू आठवते मला तुझ्या मम्मीला लग्नानंतर शिक्षण अन् नोकरीला प्रोत्साहन देणारी, आई तू आठवते मला पाया पडल्यावर 'बाबास...
Read more

मामा होताना

-
 जीवनात काही क्षण येतात, आणि तुमच्या प्रौढ झाल्याची जाणीव करून देतात... होय असंच घडतं, ३किलो १००ग्रॅमचा चिमुकला देह एका क्षणात तरूणपणाचं अन् पुन्हा लहानपणाचं, तामसी वृत्तीचं अन् थोड्याशा संयमीपणाचं, बेजबाबदार मुलाचं अन् जबाबदार मामाचं अंतर नाहीस करू पाहतो आहे... वाटलं नव्हतं इवलासा जीव इतक्या परिवर्तनाचं कारण ठरेल...! लहानपणी अनुभवलेल्या गोष्टी परत अनुभवू शकतो आहे, आता पुन्हा चिमणीची चिऊताई झाली, चंद्राचा पुन्हा चांदोमामा झाला, YouTube वरील Technology, Stand-up Comedy, News updates channels च्या subscription ची जागा कधी अंगाई गीते आणि बडबडगीतांनी घेतली हे समजलंच नाही. जाणवलं लहानपणी चा ससा अजूनही कापूस पिंजून ठेवला आहे तसाच आहे, 'लकडी की काठी', 'चांदोबा भागलास का' अजूनही मनाच्या कोपऱ्यात घर करून आहे... आठवणीतल्या गोष्टी परत परत घडत आहेत, १९ फेब्रुवारी पासून मी पुन्हा लहान झालो आहे अन् त्या चिमुकल्यासोबतचं मोठा होत आहे... मी माझ्यासोबत पुन्हा जगतो आहे...  Work From Home नावाचं भूत कोरोनाने पाठीवर दिलं अन् तामसी वृत्तीच आंदण आपसूक डोक्यात शिरलं. छोट्याशा गोष्टीवर ऑफिस आणि...
Read more

ती

-
ती खूप वेंधळी, बडबडी, स्वप्नाळू खर सांगायचं तर irritating; पण तरी का कुणास ठाऊक वेगळा गुण आहे की, ती सर्वांना आपलंसं करते. सर्वांचा आदर करणारी, तत्वनिष्ठ पण कधी-कधी अर्धवट ज्ञानानं हसू करवून घेणारी. सर्वांपेक्षा अगदी निराळी कधी खूप एकाकी वाटणारी तर कधी मित्रमैत्रिणींच्या गर्दीत हरवणारी-सर्वांना सामावून घेणारी. उगाचंच कुणावरही हक्क गाजवत नाही; पण कधी सर्वांना गुलाम देखील बनवणारी. प्रत्येक भेटीच्या वेळी तिची नव्याने ओळख होते. कधी आई बनून माया केली. कधी मैत्रीण बनून साथ दिली. कधी बाप बनून जबाबदारीची जाणीव करून दिली. कधी शिक्षक बनून खूप काही शिकवलं. कधी तत्त्ववेत्ता बनून उपदेश केला, तरीदेखील स्वतःपासूनचं अजाण राहिली. होय ती, तीच... उगीचंच अबोला धरणारी अन् काही काळाने स्वतःहून रुसवा सोडणारी ती... थोडी अल्लड, थोडी निरागस, स्वतःमध्ये लहानपण जपणारी ती... कधी विसरावं म्हटलं तर स्वतः आठवण करून देणारी ती... स्वप्नात रमणारी, इतरांच्या समस्याने ग्रासलेली ती... कधी हास्यामध्ये आसू लपवणारी ती... सूर्योदयाची वाट न बघता अंधारामध्येही दिवा लावण्यासाठी झटणारी ती... वेंधळी, बडबडी...
Read more